her başlangıç, gerçek bir başlangıç olabilmek için içinde bir son bulundurmak zorundadır. bitmemiş bir hikayeye yeni bir giriş yazamayacağınız gibi bir şeylere son vermeden yeni başlangıçlar yapamazsınız. öncesinde bir son bulundurmayan başlangıçlar sadece geçici durumlardır ve en ufak sarsıntıda sizi son vermediğiniz olaya geri döndürür. sonu olmayan başlangıçlar bir nevi oyunlarda öldüğünüzde tekrar doğduğunuz ‘checkpoint’ler gibidir. sonu olmayan bir başlangıç, bir şeylere başlamak değildir.

    bir de bu önermenin tersine bakalım. her son bir başlangıç mıdır? insanlara umut aşılamak üzerine kurulu günümüz toplumu, insanların hayata karşı daha iyimser bakabilmesi için her son bir başlangıçtır diye aslında hiçbir şeyin bir sonu olmadığı fikrinden dallanan bir deyiş kullanırlar. aslında bu mantıklıdır çünkü ölümden sonra yokluğu düşünürken bile içi daralan insanoğlu için bir şeylerin sonu olması fikri ürkütücüdür. o yüzden her sonun yeni bir başlangıç olduğu fikrinin arkasındaki boşluğa düşmeme fikri mantıklıdır. ama mantıklı olan her şey doğru değildir. ama bazen bazı şeyler sadece biter. mesela bi’ spor müsabakasında bir maçı kaybederseniz turnuvadan elenirsiniz ve bu bir sondur. kimse size gelip bu sonun sizin için yeni bir başlangıç olduğunu söylemez çünkü bu anlamsızdır. turnuvanın sonu gelmiştir ve bu hiçbir şeyin başlangıcı değildir. aynı şekilde bu cümle hayatın kendi akışında da anlamsızdır. belki hayatınızın fırsatı elinize geçmiştir, siz bu şansı gerektiği gibi kullanamamışsınızdır ve bu bir sondur ve bu son hiçbir şeyin başlangıcı değildir. elbette yeni şanslar bulabilirsiniz. ama hem bir önceki fırsatı kaçırdığınız için oluşan bir fırsat değildir hem de bu durum hayatınızın şansını kaçırmış olduğunuz gerçeğini değiştirmez. yani aslında hayatta hep bir şeyler başlar ama her başlangıç bir sona bağlı bir olmayabilir. yani her son yeni bir başlangıç değildir. bazen sonlar sadece sondur ve geri dönülemez hatalardır. her sonun yeni bir başlangıç olma fikri ucuz bir umuttur. hayatta sonlara bağlı olmayan yeni başlangıçlar vardır ve gereksiz umutlar beslemek yerine bu yeni başlangıçlara atlama cesaretini göstermek, hayatın dönemsel yapısında en mantıklı karardır.

    sonların kesin olan tek özelliği insanların kişilikleri üzerindeki etkileridir. hayat dönemseldir ve her son üzerinize o dönemin bir çiziğini bırakır. bu çizikler tıpkı rütbeler gibidir. her çizik sizi daha rütbeli ve olgun insan yapar. yani her son sizi bir sonraki dönem için yetkin hale getirir. eğer o dönemden gerekli dersi alamamışsanız bu son ve başlangıçlar siz o dersi ve rütbe terfisini alana kadar devam ederler. bu yüzdendir ki bu yeni izlerle yaşadığımız başlangıçlar ve sonların hiçbiri birbiriyle aynı değildir. olaylar tamamen aynı olsa bile sizin rütbeniz aynı değildir. hayat bu yüzden dönemsel ve döngüseldir. aslında hep yeni başlangıçlar ve sonlar vardır ancak her olaydan üzerimize yeni bir çizik kaldığı için hiçbiri birbirinin aynısı değildir.

    her başlangıç bir sondur ama her son bir başlangıç değildir. mutlu sonlar dilerim.